| O Κύκλος στο Σταυροδρόμι |
 Η μουσική της Κρήτης είναι μια από τις πιο ζωντανές παραδόσεις του σύγχρονου Μεσογειακού και Ευρωπαϊκού χώρου. Αυτό φαίνεται από τον πολύ μεγάλο αριθμό νέων ανθρώπων που μαθαίνουν και παίζουν τα παραδοσιακά της όργανα, από την ύπαρξη πάνω από δέκα δισκογραφικών εταιριών στο νησί που ασχολούνται με σύγχρονες παραγωγές αυτού του είδους, και βέβαια από το γεγονός ότι αυτή η μουσική ακόμα συνoδεύει όλες τις σημαντικές κοινωνικές εκδηλώσεις της σύγχρονης Κρητικής ζωής. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια έχει χάσει κάπως το δρόμο της καθώς, όπως όλες οι τοπικές παραδοσιακές μουσικές του κόσμου, καλείται να βρει έναν δικό της τρόπο ύπαρξης σε ένα σύγχρονο κόσμο που αδυνατεί να κατανοήσει τις σύνθετες εσωτερικές διαστάσεις και λεπτές ισορροπίες διαχρονικών φαινομένων. Το αποτέλεσμα είναι να μετατρέπονται παραδόσεις με αιώνες πλούσιας δημιουργικής δυναμικής σε δυσδιάστατες καρικατούρες που στηρίζονται σε ρηχά στερεότυπα τα οποία λειτουργούν επιφανειακά ως κοινοί παρονομαστές αλλά πότε σε ένα βαθύτερο επίπεδο ως αρχέτυπα. Για μένα, o παλιός Κρητικός μύθος που ακολουθεί, σχετικά με το πώς μαθαίνεται η λύρα έχει να μας προσφέρει ένα τέτοιο αρχέτυπο που μπορεί να μας επανασυνδέσει με τη διαχρονικότητα και με την αλήθεια που βρίσκονται στο κέντρο όλων των παραδόσεων και τις ενώνουν.
   Για μένα αυτή η ιστορία περιγράφει με ακρίβεια την ευαίσθητη ισορροπία ανάμεσα στην προσωπική και ατομική διάσταση ενός μουσικού και στην εξω-προσωπική και διαχρονική διάσταση της παράδοσης την οποία εκπροσωπεί. Οι δαίμονες συμβολίζουν αυτό το στοιχείο της παράδοσης το οποίο αναπόφευκτα είναι η πηγή του μουσικού, αλλά ο ίδιος ο μουσικός ζει μέσα στα χρονικά όρια της διάρκειας της δικής του ζωής και στα σύνορα της προσωπικής του ύπαρξης. Αν βγει από τον κύκλο της προσωπικής του ύπαρξης και ό,τι αυτός περιέχει, τότε θα πάψει να υπάρχει και θα τον καταβρόχθισουν οι δαίμονες. Η «πληρωμή» του μαθήματος , με τη μορφή της άκρης του δαχτύλου που το τρώνε οι δαίμονες, είναι μια συμβολική πράξη με την οποία ο μουσικός αναγνωρίζει ότι τώρα και αυτός ανήκει στην εξω-προσωπική και διαχρονική διάσταση της παράδοσης η οποία του έχει προσφέρει όλα όσα ξέρει. Η ιστορία αυτή είναι εξαιρετικής σημασίας για μένα προσωπικά γιατί φανερώνει την ανάγκη του μουσικού να πάρει όλα όσα μπορεί από την παράδοση σαν πηγή, αλλά να δουλέψει μ'αυτήν με τον δικό του προσωπικό τρόπο μέσα στον κύκλο του. Απλώς αντιγράφοντας το παρελθόν αυτό που θα συμβεί, σχεδόν κυριολεκτικά είναι να τον καταβροχθίσουν οι δαίμονες. Μια τέτοια πράξη αρνείται το προσωπικό στοιχείο και την ατομική υποχρέωση να αναγεννούμε και να ανανεώνουμε την παράδοση με σκοπό να την κρατάμε ζωντανή.
Μουσικοί: Βασίλης Σταυρακάκης: τραγούδι
Εναλλακτικό μικρό σχήμα του project "Ο κύκλος στο σταυροδρόμι" με τους μουσικούς: |
Τα νέα του Ross
(02/06/10) “Anamkhara” από την Κέλυ Θωμά
Περισσότερα
(11/03/09) Ross Daly σεμινάριο στο Λαβύρινθο
Περισσότερα